به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «چهارفصل»؛ استان کهگیلویه و بویراحمد، سرزمین کوههای سرافراز، چشمههای زلال و دشتهای گندم طلایی است؛ جایی میان کوههای زاگرس که طبیعتش بوی صداقت میدهد و مردمانش از جنس سختکوشی و پاکیاند. مردمی با دستان پینهبسته که شغل اغلب آنان کشاورزی و دامداری است و نان را به زحمت از دل زمین بیرون میآورند.
شهر یاسوج، قلب تپنده این استان، شهری است که میان کوه و رود زاده شده و با بادهای خنکش، بوی زندگی میدهد. مردمانش صمیمی، نجیب و قانعاند؛ اما در سالهای اخیر زیر بار دشواریهای اقتصادی و تورم، زندگی بر آنان سختتر گذشته است. آنها به رغم همه کمبودها، همچنان امید دارند و کار میکنند، چون باور دارند «نانِ حلال» برکت خانه است.
با این همه، این روزها نان که سادهترین و مقدسترین نماد زندگی در همین دیار زاگرس، دیگر آن نان همیشگی نیست.
در روزگاری که مردم یاسوج زیر بار سنگین تورم و گرانی نفس میکشند، «نان» که قدیمیترین و اساسیترین قوت سفره ایرانیان است، خود به معضلی تازه بدل شده است. نانی که باید مایه برکت خانهها باشد، این روزها در پایتخت کهگیلویه و بویراحمد به مایه رنج مردم تبدیل شده؛ نانی که بوی بیکیفیتی، بیتوجهی و وعدههای تکراری را میدهد.
در کوچهها و نانواییهای سطح شهر، گلایه از کیفیت پایین آرد و نان موج میزند. مردم از نانی میگویند که به سختی میتوان آن را تا شب در سفره نگه داشت. نانی که پس از چند ساعت خرد میشود، کپک میزند و دیگر بوی نان نمیدهد. خانوادهها مجبورند هر روز دوبار صف نانواییها را تجربه کنند و بهای گزاف نانی را بدهند که نه تازه، نه خوشطعم، نه حتی ماندگار است.
آرد بیکیفیت و نانی که به سفره نرسیده خورد میشود
گزارشهای میدانی خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «چهارفصل» از شهروندان یاسوجی و چند نانوایی در شهر یاسوج نشان میدهد بخش زیادی از نانهای عرضهشده با آردی تهیه میشود که کیفیت آن پایینتر از حد استاندارد است. برخی نانوایان نیز، هرچند با تلاش زیاد، نمیتوانند از آرد بد کیفیت نانی مرغوب بیرون بیاورند. نتیجه، نانی سبک، بیدوام و زودشکن که نه عطر و نه طعم دارد.
«مردم گناهی ندارند که باید هزینه بیتوجهی دستگاههای نظارتی را بدهند.» این جملهِ اعتراضیِ اغلب شهروندان یاسوجی بود.
وعده امروز و فردا تا کی؟
مسئولان بارها وعده دادهاند مشکل کیفیت آرد رفع میشود، اما هر بار مردم با همان نان بیطعم و بیدوام روبهرو میشوند. انگار وعدهها قرار نیست از تقویم فراتر بروند و در عمل نمود پیدا کنند. در ماههای اخیر همزمان با گرانیهای پیدرپی، مردم مجبور به تحمل چالشها و مشکلات بسیاری هستند، سئوال ساده اما بسیار مهم مردم این است که چرا بعد از گذشت اینهمه سال، سادهترین نیاز زندگی، یعنی «نان سالم» هنوز به دغدغه بدل شده است؟
سلامت مردم قربانی بیتدبیری
افزایش موارد نان کپکزده، نانهایی با بوی نامطبوع و حتی حاوی خمیر نپخته، موجب بروز مشکلات گوارشی در میان شهروندان شده است. در شرایطی که هزینه درمان سرسامآور شده، مردم نه تنها باید با گرانی نان بسازند، بلکه ناچار هزینه عوارض آن را هم از جیب بدهند.
آیا در چنین زمانی رواست سلامت مردم با نان نامرغوب تهدید شود؟
مردم گندمکارند، اما نان ندارند
شگفتی ماجرا آنجاست که استان کهگیلویه و بویراحمد از جمله تولیدکنندگان گندم و جو در جنوب کشور است. کشاورزانی که با زحمت فراوان گندم میکارند، خود باید نان بیکیفیت بخورند. این تناقض، زخمی است بر دل کشاورزانی که از حاصل دسترنجشان نانی سالم نصیبشان نمیشود.
یک شهروند یاسوجی با ناراحتی به خبرنگار «صبح زاگرس» در این باره میگوید: «ما خودمان در روستا گندمکاریم و کندممان را به دولت میفروشیم اما خب گندممان معلوم نیست کجا میرود. چرا نمیتوانیم در استان خودمان نان سالم بخوریم؟»
مطالبه مردم از مسئولان
اهالی یاسوج امروز پاسخی جدی میخواهند، نه وعده و وعیدهای تکراری و سخنانی کلی، پرسش روشن آنان این است که چرا نهادهای نظارتی بر کیفیت آرد و عملکرد کارخانههای تولیدی نظارت مؤثر نمیکنند؟ چرا نظارتها فقط روی کاغذ میماند؟
مردم انتظار دارند مسئولان صنعت، معدن و تجارت، استاندارد و جهاد کشاورزی استان به جای برگزاری جلسات تکراری، به میدان عمل بیایند. اصلاح کیفیت آرد و برخورد جدی با متخلفان، حداقل کاری است که میتواند بخشی از اعتماد از دست رفته را برگرداند.
نان سالم؛ حق مردم است
در روزگاری که قیمت هر کیسه آرد و هر قرص نان چند برابر شده است، انتظار نان سالم و باکیفیت یک خواسته ساده و انسانی برای شهروندان یاسوجی است. مردم یاسوج دیگر تاب شنیدن وعده وعیدها، سخنرانیها و جلسات بدون خروجی و توخالی را ندارند. آنان از رسانه خبری تحلیلی صبح زاگرس، خواستهاند تا این مطالبه بر زمینمانده را رسانهای و پیگیر باشد.
انتهای خبر/
نظرات کاربران